انجام ورزش روزانه کاری است که باید از دوران کودکی آغاز شود . ورزش هایی که به کودکان داده می شود، باید نوعی باشند که به تربیت قوای فکری و نظم روحی آن ها کمک کند .
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، از ورزش ها و بازی های کودکان، استفاده های دیگری نیز می توان نمود مربیان دلسوز و زیرک، با توجه به نوع بازی ها و ورزش های مورد علاقه کودکان، می توانند شخصیت واقعی و حقیقی و نیز استعدادهای نهفته کودکان و حساسیت های روحی آنان را کشف نموده و در برنامه ریزی های تربیتی، مورد توجه و استفاده قرار دهند.
آکادمی متخصصان اطفال آمریکا این توصیهها را برای تشویق فعالیت جسمی در میان کودکان ارائه میدهند:
- با متخصص اطفال کودکتان دیدار کنید تا او با شما و کودکتان درباره اهمیت فعالیت جسمی برای سلامت هر فرد صحبت کند.
- کودکتان را تشویق کنید تا به ورزش یا فعالیت جسمی دیگر مناسب سنش که به آن علاقه دارد، یا فعالیتی که خانواده میتوانند همراه هم از آن لذت ببرند، بپردازد.
- جای ایمن را برای کودک فراهم کنید که بتواند در آنجا به ورزش و بازی بپردازد، و اسباببازیهایی را به او بدهید که فعالیت جسمی او را تشویق کند.
- خودتان با اختصاص دادن زمانی به ورزش و بازی با کودکتان، به فعالیت جسمی بپردازید.
- زمان گذرانده شده در پای تلویزیون و کامپیوتر را برای همه اعضای خانواده محدود کنید.
- به کودکتان بیاموزید بیش از حد به خودش فشار نیاورد- ورزش باید برای کودک سرگرمکننده باشد، نه دردناک.
همچنین رعایت نکات ایمنی زیر را برای بازی و ورزش کودکان رعایت نمایید :
محوطه بازی کودک باید امن و دور از عوامل خطرآفرین باشد.
گرم کردن بدن قبل از شروع ورزش و خنک کردن آن پس از ورزش بسیار مهم بوده و در کاهش کوفتگی و درد عضلانی بسیار مفید است.
کودکان کم سال نباید به ورزشهایی بپردازند که موجب اخلال در کار رشد استخوانها، عضلات و مفاصل آنها شده یا به این اندامها صدمه وارد کند. بهترین روش پرداختن به ورزشهای متنوعی است که روی یک اندام متمرکز نشده و طولانی هم نباشند. بدنسازی با وزنه قبل از سن بلوغ به هیچوجه توصیه نمیشود و پس از آن هم باید همواره تحت نظر مربی انجام گیرد.
بهترین حالت در بازی و ورزش کودک زمانی است که او با همسالان یا کودکان همقد و قواره خود باشد.
از آنجایی که بدن کودکان نسبت به بزرگسالان بسیار سریعتر گرم و سرد میشود آنها نباید به ورزشهایی بپردازند که بیش از ۳۰ دقیقه طول بکشد؛ نباید در هوای بسیار گرم (بالای ۳۰ درجه سانتیگراد) به ورزش و بازی بپردازند و نباید هنگام شنا به مدتطولانی در آب سرد باقی بمانند.
معمولا کودکان نمیدانند که چه زمانی به نوشیدن آب نیاز دارند و اغلب قبل از اینکه احساس تشنگی کنند به آب نیاز دارند. آنها باید قبل، بعد و در حین ورزش و بازی آب بنوشند.
کودکان در هوای گرم به کرمهای ضدآفتاب و کلاه لبهدار نیاز دارند.
مطمئن شوید که کودک به انجام کاری که نمیتواند انجام دهد یا از انجام آن وحشت دارد، مجبور نشده باشد.
کودک نباید برای اینکه کاری را درست انجام نداده یا خوب بازی نکرده است مقصر دانسته نشود و مورد انتقاد و تمسخر قرار نگیرد.
مراقب باشید هیچکس از بین بازیکنان، مربی یا تماشاگران بر سرش فریاد نزند و او را متهم نکند.
آسیبهای ورزشی در مورد کودکان باید با دقت بسیار بیشتری درمان شود تا موجب اخلال در رشد آنها نشده و یا به نوعی معلولیت یا ناتوانی تبدیل نشود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، آسم، انسداد متغیر و برگشت پذیر راه های هوایی است که با التهاب و افزایش واکنش راه های هوایی در مقابل محرک ها همراه می شود.. آسم خود را با حملات دوره ای بدنبال مواجهه با محرکهای مختلف نشان می دهد.
دکتر ‘کریستین کارسون’ مجری این تحقیقات گفت: بسیاری از افراد مبتلا به آسم از انجام ورزش خودداری می کنند چرا که بیم دارند به نشانه های این بیماری از جمله تنگی نفس، خس خس سینه و یا بروز حملات آسمی دچار شوند.این نگرانی و بیم ها می تواند حاکی از عدم توجه مناسب به نشانه های بیماری، تفکر غلط در مورد ورزش و آسم و حتی توصیه پزشک به افراد باشد.
به گفته کارسون در طول زمان بیماران آسمی، تناسب اندام خود را از دست می دهند و دچار کاهش توده ماهیچه ای و همچنین مشکلات قلبی و عروقی می شوند.
وی افزود:این عارضه ها موجب می شود هر گونه تلاش برای فعالیت بدنی در آینده به طور قابل توجهی دشوارتر شود و احتمال ابتلا به خستگی و تنگی نفس در این افراد بیشتر و منع فعالیت بدنی برای آنها تجویز شود.
کارسون و همکارانش تحقیقات پیشین را مورد بررسی قرار دادند و تاثیر فعالیت بدنی را بر روی مبتلایان به آسم بررسی کردند. آنها افرادی که اصلا ورزش نمی کردند و یا فعالیت بدنی کمی داشتند با افرادی که دو بار در هفته، دستکم ۲۰ دقیقه ورزش می کردند مقایسه کردند.
محققان دریافتند بیمارانی که ورزش می کنند حتی پیاده روی ساده در بیرون خانه یا استفاده از تردمیل و یا دوچرخه سواری ، نسبت به آنهایی که ورزش سبک مانند یوگا انجام می دادند، مشکلات کمتری دارند.
به گفته این محققان یافته های آنها نشان می دهد بیمارانی که ورزش می کنند، وضعیت قلب و عروق بهتری دارند و ورزش موجب می شود که نشانه های آسمی آنها در طول زمان کاهش یابد.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، کارشناسان معتقدند حرکات مفاصل می توانند درد آنها را تخفیف دهند . پزشکان معتقدند که ورزش کردن باعث تقویت عضلات اطراف مفاصل می شوند و در نتیجه تنش مفاصل را کاهش می دهد .
همچنین ورزش سفتی مفاصل را کاهش می دهد و باعث تحکیم مفاصل و خاصیت انعطاف پذیری آنها می شود .ورزش می تواند سطح خلقی و اعتمادبه نفس شخص را نیز ارتقا دهد . ورزش باعث خواب بهتر نیز می شود و در عین حال وزن را نیز تحت کنترل درمی آورد و انرژی بیشتری به شما می دهد . علاوه بر تخفیف دردهای ناشی از آرتریت ، ورزش می تواند سایر مشکلات سلامتی مانند دیابت ، استئوپروز و ناراحتیهای قلبی را کاهش دهد . ولی بخاطر داشته باشید که اگر به تازگی تصمیم به ورزش کردن گرفته اید ، به آرامی شروع کنید و هرگز عجله نکنید .
* قبل از شروع حرکات ورزشی حتماً بدن خود را گرم کنید :
تفاوتی نمی کند که شما از آرتریت رنج می برید یا نه ، حتماً قبل از شروع بدن خود را گرم کنید . پرداختن به یک فعالیت ورزشی بدون گرم کردن عضلات فقط باعث درد و آسیب می شود . با وجود آرتریت شاید بهتر باشد فعالیتهای فوق العاده تری انجام داد تا مفاصل به اندازه کافی گرم شوند . خیلی از مردم تلاش می کنند قبل از شروع فعالیت ورزشی با دوش گرم گرفتن و یا استفاده از کیسه های آب گرم مفاصل خود را گرم کنند و به این ترتیب مفاصل خودر ا به اندازه کافی نرم نمایند . حرکات ورزشی نیز خود ، عضلات را گرم می کنند . مثلاً شما می توانید برای آماده شدن برای یک فعالیت ورزشی نظیر شناکردن یا پیاده روی به مدت کوتاهی پیاده روی یا شنا کنید . فقط خیلی آهسته اینکار را بکنید . حرکات کششی نیز قبل از هر ورزشی می توانند مفید واقع شوند : چند حرکت کششی در بالاتنه انجام دهید و چندبار خم و راست شوید بطوریکه زانوهایتان صاف باشد سعی نکنید که انگشتان پای خود را لمس کنید .
* فعالیتهای ورزشی برای آرتریت :
گروهی از کارشناسان فعالیتهای زیر را برای گرم کردن در آرتریت توصیه می کنند . از هر کدام می توانید ۳ تا ۵ بار تکرار نمائید : به پهلوها خم شوید : دستها را بر روی کمر بگذارید : از کمر در هر کدام از طرفین خم شوید و سپس به بالا برگردید . در طرف مقابل هم تکرار کنید . شانه را بالا بیندازید : هر دو شانه یا یکی از آنها را به سمت گوشهایتان بالا و پایین بیاورید و تکرار کنید . حرکات دورانی در بازوهایتان انجام دهید : دستهایتان را به طرفین باز کنید . سپس بازوهایتان را به سمت جلو بیاورید و بعد به سمت عقب ببرید . پاهایتان را به اندازه عرض شانه ها بازکنید و انگشتان پاها را تا حدودی به بیرون متمایل کنید . به سمت چپ بدنتان بچرخید سپس به سمت راست بچرخید.
* فعالیتهای تقویت کننده برای مبتلایان به آرتریت :
کارشناسان معتقدند تقویت عضلات حتی با جابجایی وزنه های کوچک ، استفاده از میله های فنری و حتی بلند کردن ظرفهای یک لیتری آب حاصل می شود . تقویت عضلات حتی زمانیکه روی صندلی نشسته اید و به تماشای فیلم می پردازید قابل دستیابی می باشد . در صورتیکه می خواهید یک برنامه تقویت عضلات دست را انجام دهید ، از وزنه هایی استفاده کنید که بتوانید ۱۲ تا ۱۵ بار آنها را جابجا کنید . مطمئن باشید که این وزنه ها به شما آسیبی نمی رسانند .
* حرکات چرخشی در عضلات تاکننده :
آرنجهایتان را در طرفین خود بصورت خم نگهدارید . در حالیکه بازوهایتان را در طرفین بدنتان نگهداشته اید ، سمت شانه بالا بیاورید ، سپس به حالت اولیه برگردانید و با دست مقابل تکرار کنید . حرکات بازوها در طرفین : در حالیکه دستهایتان در طرفین شما هستند به آرامی بازوهایتان را تا حد شانه ها بالا بیاورید سپس پایین برده و تکرار کنید . فشار بر دیوار : این حرکت بخصوص برای افرادی که قدرت فشاردادن کمی دارند بسیار مؤثر می باشد . در حالیکه حدود ۳۰ سانتی متر از دیوار فاصله دارید بایستید . دو دست خود را در حالیکه کمی بیشتر از عرض شانه بازکرده اید بر روی دیوار بگذارید . سینه خود را به دیوار نزدیک کنید و سپس به عقب برگردید .
* حرکات ایروبیک برای آرتریت :
برای هر فرد بزرگسالی چه مبتلا به آرتریت باشد یا نه ، سی دقیقه برنامه ورزشی در روز حداقل سه بار در هفته توصیه می شود . البته شما می توانید آنرا به زمانهای کوچکتر تقسیم کنید و حاصل جمع را به مقدار کل برسانید . ابتدا به ۵ تا ۱۰ دقیقه شروع کنید و سپس بتدریج افزایش دهید . پیاده روی ، دوچرخه سواری ، شنا ، یوگا و ورزشهای ایروبیک آبی برای مبتلایان به آرتریت توصیه می شود .
ورزشهای آبی بخصوص بخاطر لطافت آب و حالت شادابی و شناوری آنها ایده آل هستند . در واقع این یک روش مناسب برای گرم کردن و تقویت عضلات و مفاصل می باشد .
علاوه بر اینکه می توانند باعث افزایش قدرت عضلانی شوند . چشمه های معدنی و استفاده از وانهای آب گرم کاملاً آرامش بخش هستند و اجازه فعالیتهای ورزشی سبک را می دهند . اما باید توجه داشت که افراد سالمند مستعد افزایش دمای بدن و حالت گرمازدگی هستند لذا استفاده از وانهای آب گرم باید کوتاهتر باشد . فعالیتهای ایروبیک آبی بخصوص در افراد مبتلا به آرتریت در استخرهای سرپوشیده بیشتر رایج هستند .
در طی فعالیتهای روزمره البته می توانید در بعضی فرایندهای کاهش دهنده درد شرکت نمائید مانند : شستن ماشین ، چمن زنی ، کشیدن جاروبرقی و گشت و گذار در بازارها . در حالیکه به تلویزیون نگاه می کنید ، در اطاقتان قدم بزنید .
شاید زیاد بنظر نرسد لیکن فعالیتهای جزئی می توانند کمک کنند تا حرکات مفاصل شما حفظ شوند ، مضافاً اینکه به این ترتیب شما انرژی مصرف می کنید . اگر هر کدام از فعالیتها منجر به درد شد برای کاستن درد بر روی مفاصل یخ بگذارید . یک کیسه از سبزیجات یخ زده بر روی حوله بسیار مؤثر می باشد .
اگر درد بیش از یکساعت طول کشید شرایط جدی می باشد و باید فعالیت ورزشی خود را قطع کنید و یا با پزشکتان مشورت کنید .
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، محققان انگلیسی در جریان تحقیقات خود از بیش از چهار هزار شهروند انگلیسی به این نتیجه رسیدند که تمرین های ورزشی منظم در دوره میانسالی سلاح موثر و فعالی برای محافظت افراد در برابر ابتلا به بیماریهای قلبی می باشد.
محققان افزودند: حتی تحرک متعادل نظیر تمیز کردن خانه و کشاورزی در حیات خانه یا پیاده روی همگی به طور محسوسی در کاهش میانگین ابتلا به بیماری های قلبی سهیم است.این محققان تاکید کردند که ورزش کردن منظم از افزایش خطر ابتلای سالمندان به بیماریهای قلبی نیز پیشگیری می کند.
پژوهشگران می گویند مطالعات حاکی از این است که پیاده روی تند و دوچرخه سواری حتی درخانه و محیط کار می تواند برای میانسالان مفید باشد.
محققان دریافتند داشتن فعالیت بدنی برای یک دهه و یا بیشتر در طول زندگی میتواند به سلامت قلب میانسالان کمک کند.
با توجه به تحقیقات جدید منتشر شده، فعالیتهای روزمره، مانند پیاده روی تند، دوچرخه سواری و یا حتی انجام کارهای خانه یا باغبانی می تواند بسیار مفید باشد.
تنها ورزش شدید مطرح نیست بلکه ورزش معمول هم برای افراد به ویژه افراد مسنتر می تواند کمک کننده به سلامت بدن باشد.
البته افراد مسن بایداز ورزش خودسرانه پرهیز کنند این افراد لازم است پیش از ورزش به پزشک مراجعه کرده و آزمایشهایی را انجام داده و از وضعیت قلب خود آگاه شوند
توانبخشی و ورزش درمانی در کشیدگی و پارگی رباط مچ پا (2) : Ankle Sprain
شما پس از کسب توانایی تحمل فشار بر روی پا ، می توانید حرکات کششی از طریق حوله را آغاز کنید . هنگامی که انجام این کشش ها برای شما ساده شد ، تمرینات کششی عضلات ساق را به صورت ایستاده انجام دهید .
کشش به وسیله حوله :
روی یک سطح سفت بشینید . پاهایتان را رو به جلو دراز کنید و یک حوله معمولی را دور پایتان بیاندازید طوری که قوس پا را بگیرد. در حالی که صافی زانوهایتان را حفظ کرده اید حوله را بکشید ،در هر حرکت 30 – 15 ثانیه مکث کنید و سپس 3 بار تکرار کنید .
کشش عضلات ساق در حالت ایستاده :
رو به دیوار بایستید و دستان خود را هم سطح سر روی دیوار قرار دهید . پای آسیب دیده عقب و پای سالم را جلو بگذارید . پای مصدوم را کمی به سمت داخل بچرخانید و پاشنه ی آن روی زمین حفظ کنید . به آرامی و در حالی که پاها ثابت است به سمت دیوار متمایل شوید تا زمانی که احساس کشش در ساق کنید 15 – 30 ثانیه مکث و 3 بار تکرار کنید . این حرکت را چند بار در روز انجام دهید .
کشش عضله ی سولئوس درحالت ایستاده :
رو به دیوار بایستید و دستان خود را هم عرض قفسه سینه روی دیوار قرار دهید به طوری که هر دو زانو کمی خم باشند و پای آسیب دیده عقب تر باشد . به آرامی به سمت دیوار تکیه کنید به طوری که در قسمت تحتانی ساق احساس کشش کنید . بار دیگر حرکت را طوری انجام دهید که پای آسیب دیده کمی به سمت داخل بچرخد . در این حرکت 30 – 15 ثانیه مکث کنید .. به حالت شروع اولیه برگردید و این حرکت را 3 بار تکرار کنید .
شما 5 حرکت بعدی را می توانید پس از توقف افزایش تورم (ادم ) مچ تان انجام دهید :
1)افزایش دامنه حرکتی مچ پا :
در حالت نشسته و یا وقتی دراز کشیده اید پاهایتان را به جلو دراز کنید . مچ پا را به صورت جلو عقب ، داخل و خارج و به صورت چرخشی به حرکت درآورید . به خاطر داشته باشید که فقط مچ خود را حرکت دهید و پاها ثابت باشند . هر سری را 10 بار تکرار کنید ( هر جهت 10 بار ) در هر جهت پا را بکشید .
2) خم کردن مچ پا به عقب با وجود مقاومت :
روی زمین و نزدیک تکیه گاه بنشنید و پاهایتان را به جلو دراز کنید . یک تیوپ الاستیکی را از یک طرف به تکیه گاه ببندید و طرف دیگر را حلقه کرده و دور قوس کف پا بیاندازید. کمی عقب بروید تا تیوپ کمی کشیده شود. در حالی که زانوهایتان صاف است، کف پا و انگشتان را به سمت خود بکشید تا تیوپ کشیده می شود . به آرامی پا را برگردانید . تمرین را در 3 ست 10 تایی انجام دهید .
3) کشش کف پا ( باز کردن مچ ) با وجود مقاومت :
این تمرین عکس حرکت قبل می باشد. روی زمین بنشینید ، قسمت میانی یک تیوپ الاستیکی را دورسینه ی پا (پشت انگشتان) بیاندازید و دو سر آن را در دست بگیرید . به آرامی کف پا را به سمت جلو فشار دهید و انگشتان به سمت جلو برود به طوری که تیوپ کشیده شود. این تمرین را نیز به صورت 3 ست 10 تایی انجام دهید .
4) به داخل خم کردن مچ با مقاومت :
روی زمین بنشینید و پاهایتان را به جلو دراز کنید و پای سالم را روی پای آسیب دیده بیاندازد . یک سر توپ الاستیکی را دور قوس کف پای آسیب دیده ببندید و آن را از کف پای سالم عبور دهید، سر دیگر آن را در دست بگیرید. پای آسیب دیده را به سمت داخل و بالا خم کنید . با این حرکت تیوپ کشیده می شود . سپس به حالت اولیه برگردید . حرکت را در 3 ست 10 تایی انجام دهید.
5) به خارج خم کردن مقاومتی مچ :
روی زمین بنشینید و پاهایتان را به عرض شانه ها باز و به جلو دراز کنید .در انتهای تیوپ یک حلقه درست کنید وآن را دور کف پای مصدوم بیاندازید و از روی کف و خارج پای سالم عبوردهید و سر دیگر آن را با دست بگیرید . مچ پای آسیب دیده را به سمت بالا و خارج خم کنید (بچرخانید)و برای ایجاد کشش مناسب پای سالم را ثابت نگه دارید . به حالت اولیه برگردید . حرکت را در 3 ست 10 تایی انجام دهید .
شما می توانید باقی تمرینات را زمانی که توانستید بدون درد روی مچ آسیب دیده بایستید انجام دهید .
1) بلند کردن پاشنه :
پشت یک میز یا صندلی بایستید و پاهایتان روی سطح صاف باشد. همزمان روی پنجه پا بلند شوید و 5 ثانیه مکث کنید و سپس به آرامی پایین بیاورید و حرکت را 10 بار تکرار کنید .
2) بلند شدن روی لبه ی سطح:
پای مصدوم را روی یک آجر و یا چوب صاف به ارتفاع 10 سانتیمتر قرار دهید و پای دیگر زمین باشد . وزن خود را روی پای آسیب دیده بیاندازید و زانوی خود را صاف کنید به طوری که پای سالم از زمین بلند شود ، سپس به آرامی پایتان را پایین بیاوید . حرکت را در 3 ست 10 تایی انجام دهید .
3) حرکت تعادلی ایستا و فعال :
A : برای حفظ تعادل و در صورت نیاز کنار صندلی و یا تکیه گاه بایستید و پای سالم را بالا نگه دارید. کف پای خود را بالا بیاورید و روی انگشتان بایستید . سعی کنید تعادل خود را حفظ کنید و به مدت 30 ثانیه مکث کنید . برای مشکل تر کردن این حرکت می توانید روی یک سطح نرم مثل تشک یا بالش بایستید و حرکت را انجام دهید و یا با چشمان بسته .
B : مثل حالت بالا بایستید . پا و دست سمت آسیب دیده را به جلو متمایل کنید طوری که زانو خم شود . این تمرین را 10 بار انجام دهید . برای مشکل تر کردن این حرکت می توانید بیشتر به سمت جلو متمایل شوید . در 2 ست حرکت را انجام دهید .
C : مثل حرکت بالا بایستید ( روی یک پای آسیب دیده . کف پا به سمت بالا ) با حفظ تعدل پای مصدوم به سمت صندلی متمایل شوید. هر چه کشش شما به سمت صندلی بیشتر شود حرکت مشکل تر می شود 2.این تمرین را در دو ست 10 تایی انجام دهید .
4) طناب زدن : به مدت 5 دقیقه روی 2 پا طناب بزنید و سپس روی پای مصدوم نیز در صورت توان 5 دقیقه دیگر طناب بزنید .